हाकुगुँया न्हापांम्ह गायक

– महाकवि स्व. गिरिजाप्रसाद जोशी
खः भुनाच्वंपिं मनूत हे खः
तर सुनां धाय्फु थ्व सभा जन–सभा खः ?
खः– अमिगु ल्हातिइ अबीर दु, अमिगु ल्हातिई स्वां दु
व अमिगु हे ईच्छां ज्वनावःगु खः
तर सुनां धाय्फु व इच्छा जन–आकांक्षा खः ?
थन च्वंगु धू तक नं अमित अबीर जुइतिनि
तर सुनां धाय्फु थ्व धू अबीर खः ?
गद् गद् गद् गद् गद् गद् यानाः ग्वाराकी वयाच्वंगु दु आकाशय्
अले
व आवाज ताय्वं हे अपिं गद् गद् जूगु दु
तर सुनां धाय्फु व लय्ता जन–लसता खः ?
अपिं ला इमा वल हा ऽऽऽऽ धकाः हालेमाःपिं खः आकाशय् थथस्वयाः
(– नेपालभाषाया महाकवि स्वर्गिय गिरिजाप्रसाद जोशीया ७४ दँ या अवसरय् पिकाःगु कविता सफूचा पाखेँ छत्वाचाः )
गजल
– मानन्धर “अभागी” जोरपाटी, हाल सलम्बुटार साँखु
आमा किन बोझ बनेर, मेरो निम्ति बाँचेकी छौ
दोष त तिम्रो होईन नि, किन मन भाँचेकी छौ ।
    नखाएर जोहो गरेको, फगतः त्यो सम्पत्तिहरु
    म सुस्तःले के गर्नु र ? के का लागि साँचेकी छौ ।
ईश्वरको वरदान हो, भो मेरो सुर्ता नगर
दुःखीराखेको त्यो मुटु, आमा तिम्ले जाँचेकी छौ ।
    आमा तिमी छौ त म छु, मलाई खुसी पार्नलाई
    आफ्नो व्यथा लुकाएर, हाँसी हाँसी नाचेकी छौ ।
के श्राप लाग्यो नभन्नु, कर्मको लेखा यस्तै हो
मेरो पिडामा तिमीले, आफ्नो मुटु पाछेकी छौ ।
    दाजु–भाईको के बिश्वास ? विहे पछि फ्यालिईन्छ
    आमा तिम्रो पछि मेरो, भविष्य सोचिराखेकी छौ ।।
गजल
– इच्छाराम थापा “धडकन”, खुलालटार
घरमा सुको नभै आपत पर्दा साहुको भो आस ।
कस्तो चुइया आलटाल गर्दा विरामीको भो लास ।।
    जुगको कथा यस्तै रैछ, नैतिकताको के अर्थ ।
    गरिबीको पीडा कति महङ्गो मान्छेमा भो त्रास ।।
दायाँ बायाँ धुपौरेहरु कति निर्दयी छ ठालु ।
पछि लाग्दा साहुको समय, कामको भो सत्यानाश ।।
    कसरी हुन्छ ? कोहीको घरमा ठूलै कारोबार ।
    कस्तो अचम्म ? कतै खाँचो छ गाँस, बास, कपास ।।
ऋणको खाडल कति गहिरो बल्ल चाल पाइयो ।
गुमिसकेको छ सबैथोक एकमुठी छ सास ।।